“Wanneer u alles vergeet, behalve dat ene, hoeft u zich nergens zorgen over te maken, maar wanneer u overal aan denkt, alles doet en niets vergeet, maar u vergeet dat ene, dan heeft u eigenlijk niets gedaan"

- Jozef van den Berg –

Ik heb me altijd kunnen verwonderen over de manier waarop theater mij kan verwonderen. Het galmen van een stem door de zaal, de prachtige beelden, het zweet van de acteur dat glimt in de spots of een tastbare stilte. Ik vind het heerlijk om op te gaan in een verhaal en me mee te laten voeren door de verbeelding.  Daarom hou ik ook enorm van een sobere vorm. Een verhaal wordt verteld met alleen een stoel, bank, schetsen of badkuip omdat ik juist wil dat je het theater blijft zien. Dat we weten dat het bedacht is, dat het spel is en dat je als publiek besluit om je te mee te laten voeren (of dat het je overkomt zonder dat je er erg in hebt). Wanneer je je laat meevoeren door dat wat er gebeurt, dan kun je je pas verwonderen.

Het collectief inspireert me en daagt me uit om bovenstaande samen waar te maken. Ik geloof daarbij dat elk lid een geweldige toevoeging heeft.

Joeso Peters
Illuster Figuur