wie is toch die man die op zondag de vleesvervanger snijdt? a.k.a Vaders

Het vaderschap, zo oud als de mensheid zelf is voor de leden van Illustere Figuren een ongrijpbaar en moeilijk te bevatten begrip. De 5 makers van het collectief Illustere Figuren (Joachim, Joeso, Tim, Raymond en Zen) zijn allemaal zoon. Twee van hen zijn vaderloos, twee zoon van gescheiden vaders en één met het klassieke plaatje waarin alles koek en ei lijkt. Allen leven momenteel met het vooruitzicht op vader worden, dat juist niet willen of het al zijn. Kortom, het vaderschap is momenteel een actueel thema binnen het collectief.

“Wie is toch die man die op zondag altijd het vlees komt snijden?” vroeg SIRE zich 23 jaar geleden af. Een zin waarmee in 13 woorden een stereotype vader geschetst wordt. Een stereotype dat, volgens Illustere Figuren, allang niet meer klopt. Tegenwoordig krijgt een vader geboorteverlof, staat hij in de keuken en mag zijn kwetsbaarheid tonen. De geëmancipeerde vaderrol is aan het opkomen (of zelfs al flink aan het doorgroeien) en de klassieke vaderrol lijkt langzaam maar zeker te verdwijnen.

Illustere Figuren onderzoekt en bespeelt in de voorstelling Wie Is Toch Die Man Die Op Zondag De Vleesvervanger Snijdt  het begrip ‘modern vaderschap’. Hoe is het vaderschap verandert en wat kan ja als (eventueel) beginnend vader daarmee? De leden van Illustere Figuren zien zichzelf niet als de man die alleen op zondag de vleesvervanger snijdt. Nu de archetype vaderrol steeds meer vervaagt, zoeken de makers naar hun plek als zoon en vader.

Credits:

Eind regie: Anne Maike Mertens
Makers en spel:  Raymond Muller, Joeso Peters, Zen Roorda, Joachim Rümke, Tim Verbeek
Dramaturgie: Judith Blankenberg
Creatief producent: Joran de Boer
Techniek: Janine de Weerd

Over de Regisseur:

Anne Maike Mertens (1984) studeerde Theaterwetenschappen in Utrecht en combineerde dat met de theatermakers opleiding aan de Amsterdamse Toneelschool. Mertens is medeoprichter van het gezelschap 'Nineties Productions', waar ze actief is als regisseur. Bij hoge uitzondering is ze op de vloer te zien zoals bij de eerste Nineties en de Nacht van de Collectieven. Als maker heeft ze een voorliefde voor ‘gewoon doen’, en is altijd op zoek naar plekken net buiten de gebaande paden van het theaterlandschap. Naast Nineties heeft ze de regie over de breiclub “Brei”, waarmee al vier jaar theaterdecors van wol wordt gebreid met een club dames in Amsterdam Noord. In september 2017 ging de gebreide jeugdvoorstelling 6+ Superoma in première in de Krakeling



Leave a Reply